Wei-eiwitconcentraat (WPC) en wei-eiwitisolaat (WPI) worden vaak vergeleken op basis van voedingswaarde-etiketten, eiwitpercentages of toepassingen voor consumenten, maar binnen een zuivelfabriek schuilt het werkelijke verschil in de complexiteit van het verwerkingsproces.

Beide producten beginnen met dezelfde grondstof: wei, die vrijkomt tijdens de kaasproductie. Vervolgens worden membraansystemen gebruikt om eiwitten te scheiden, te concentreren en te verfijnen, terwijl lactose, mineralen, water en vet worden verwijderd. Hoe verder de verwerking de eiwitconcentratie verhoogt, hoe meer membraantrappen, reinigingsvereisten en operationele uitdagingen er bij het proces komen kijken. 

WPC en WPI verschillen fundamenteel van elkaar vanuit verwerkingsoogpunt, omdat WPI aanzienlijk meer scheidingswerk vereist. 

Hoe WPC wordt verwerkt 

De productie van wei-eiwitconcentraat (WPC) begint doorgaans met een mengsel van gepasteuriseerde, geklaarde en gescheiden magere wei. De voorbehandelde wei wordt vervolgens in ultrafiltratiesystemen (UF) met meerdere membraantrappen gevoerd, die ontworpen zijn om eiwitten te concentreren. 

Bij de productie van WPC35 is het doel een uiteindelijke eiwitconcentratie van 35% te bereiken. De UF-membranen houden eiwitten tegen, terwijl kleinere componenten zoals lactose en mineralen door de membranen heen kunnen naar de permeaatstroom. De retentaatstroom wordt vervolgens gedroogd tot WPC-poeder. 

WPC80, dat een uiteindelijke eiwitconcentratie van 80% beoogt, volgt een vergelijkbare structuur, maar vereist een hogere concentratie en extra verfijningsstappen. Diafiltratie wordt vaak gedurende het proces toegevoegd om kleinere, niet-doelgerichte componenten te verwijderen en de eiwitconcentratie verder te verhogen. Dichter membraanelementen worden vaak aan het einde van het systeem gebruikt om de eiwitconcentratie nog verder te verhogen. 

Zelfs in de WPC-fase wordt vervuiling een groot operationeel probleem. Conventionele polyethersulfon (PES) UF-membranen accumuleren van nature organische stoffen in de vorm van een gellaag op het membraanoppervlak. Deze gellaag belemmert de flux en maakt membranen na verloop van tijd moeilijker schoon te maken. 

Naarmate de concentratie toeneemt, wordt het moeilijker om vaste stoffen door het systeem te transporteren. Operators compenseren dit vaak met langere reinigingsprogramma's, agressievere chemicaliën en extra stilstand tussen productieruns. 

Hoe de WPI-verwerking complexer wordt 

De productie van WPI is gebaseerd op hetzelfde basisproces als WPC, maar voegt verschillende extra membraanbewerkingen toe om het eiwitgehalte tot minstens 90% te verhogen. 

Het proces begint meestal met een eerste UF-systeem (ultrafiltratie) dat wei-eiwitten concentreert. Daarna gaat de stroom wei-eiwitconcentraat naar een microfiltratiesysteem (MF), dat gericht is op het verwijderen van vet. Na de MF wordt het permeaat naar een tweede UF-systeem geleid om de eiwitconcentratie verder te verhogen. Veel fabrieken voegen vervolgens een apart nanofiltratiesysteem (NF) toe om het eiwitgehalte nog verder te maximaliseren. 

Diafiltratie wordt in al deze fasen gebruikt om kleinere componenten te verwijderen en de eiwitretentie te verhogen. Uiteindelijk wordt de resterende NF-retentaatstroom gedroogd tot WPI-poeder. 

Vanuit operationeel oogpunt brengt de WPI-verwerking een aantal extra uitdagingen met zich mee: 

  • Meer membraanstadia 
  • Hogere concentraties vaste stoffen 
  • Meer mogelijkheden om een ​​overtreding te begaan 
  • Meer reinigingscycli 
  • Grotere druk op uptime en productiviteit 

De uiteindelijke concentratiesystemen in de WPI-verwerking zijn bijzonder complex, omdat de stromen steeds geconcentreerder en stroperiger worden. Bij een hoog gehalte aan vaste stoffen wordt de membraanprestatie sterk beïnvloed door de vorming van een gellaag aan het membraanoppervlak. 

Daarom is de reinigbaarheid van membranen zo'n cruciaal aspect bij de WPI-productie. 

Waarom membraanselectie belangrijk is 

In conventionele wei-verwerkingssystemen kunnen reinigingsprogramma's verrassend lang duren als alle spoelingen en tussenstappen worden meegerekend. Een "vierstappen"-reinigingsprogramma kan in werkelijkheid 11 of meer stappen omvatten als de waterspoelingen worden meegerekend.

Elke schoonmaakstap voegt het volgende toe: 

  • Chemisch gebruik 
  • Water vraag 
  • Afvalwaterproductie 
  • Energieverbruik 
  • Uitvaltijd 

Naarmate verwerkers streven naar hogere eiwitconcentraties, nemen deze operationele nadelen toe. 

Dit is waar de chemie van aangroeiwerende membranen steeds belangrijker wordt in de zuivelverwerking. ZwitterCo Evolution-membranen maken gebruik van een gepatenteerde zwitterionische chemie die een extreem hydrofiel oppervlak vormt en tegelijkertijd organische vervuiling actief afstoot. Door organische vervuiling tegen te gaan en de vorming van een gellaag te minimaliseren, behouden Evolution-membranen een hogere, duurzame flux en herstellen ze gemakkelijker tijdens het reinigen. Het resultaat is minder reinigingsstappen, kortere reinigingsprogramma's en meer tijd voor productie.

Bij gebruik van WPC35 vertoonde Evolution PCM hogere fluxsnelheden dan conventionele 5 kDa en 10 kDa PES-membranen, terwijl Evolution SF een vlakkere fluxcurve behield bij hogere concentraties. Er werd geen significant eiwitverlies waargenomen.

Bij de verwerking van WPI lieten Evolution SF-membranen, die parallel met conventionele PES UF-membranen werkten, een hogere werkingsflux zien bij een retentaatgehalte van 28-29%, zonder dat er een merkbaar verschil in permeaat werd waargenomen. 

De implicaties zijn zowel operationeel als technisch. Een hogere, duurzame flux betekent dat verwerkers de productie consistenter kunnen handhaven bij een verhoogd gehalte aan vaste stoffen, zonder dat ze veel tijd hoeven te besteden aan het herstellen van de membraanprestaties. 

WPC en WPI gaan eigenlijk over scheidingsintensiteit. 

Het grootste verschil in verwerking tussen WPC en WPI zit hem niet alleen in het eiwitpercentage. Het gaat erom hoe grondig de weistroom geraffineerd moet worden om lactose, vet en andere kleinere bestanddelen te verwijderen. 

De productie van wei-eiwitconcentraat (WPC) is sterk afhankelijk van ultrafiltratie (UF) en kan, afhankelijk van het beoogde eiwitgehalte, ook nanofiltratie (NF) en diafiltratie omvatten. Bij de productie van wei-eiwitinjecties (WPI) worden meerdere membraantechnologieën gecombineerd – UF, microfiltratie (MF), NF en diafiltratie – om de eiwitconcentratie nog verder te verhogen. Elke extra stap verhoogt de complexiteit van de fabriek. 

Naarmate zuivelverwerkers de productie van eiwitrijke ingrediënten blijven uitbreiden, bepalen membraansystemen in toenemende mate de algehele productiviteit. Duurzame doorstroming, reinigingstijd, vervuilingsbestendigheid en herstel na reiniging hebben een directe invloed op de efficiëntie waarmee deze systemen dag in dag uit functioneren. 


Voor meer informatie over Evolution-membranen voor de concentratie van wei-eiwit en de verwerking van wei-eiwitisolaat kunt u contact opnemen met ZwitterCo.

Privacy Preference Center